ΤΟΥΡΝΙΚΙΟΝ-ΕΚΘΕΣΗ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΤΟ 1941

 

56.ΤΟΥΡΝΙΚΙΟΝ-ΕΚΘΕΣΗ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΤΟ 1941

 

Περιοδικό «ΜΠΟΥΡΙΝΟΣ» ΤΕΥΧΟΣ 3ο

Επιμέλεια: Βασίλη Αποστόλου

 

            Ο Νομάρχης Κοζάνης με έγγραφο στους επιθεωρητές των δημοτικών σχολείων της δικαιοδοσίας του  καλεί να καταγραφούν τα μνημεία και κύρια οι ενεπίγραφες μαρμάρινες πλάκες που υπάρχουν στις εκκλησίες. Επίσης τους ζητά οι κατά τόπους διδάσκαλοι να κάνουν κάποια μικρή έκθεση για την ιστορία του χωριού.

Αυτές τις εκθέσεις των δασκάλων ο επιθεωρητής Γρεβενών Γ. Σακελλάρης τις κατέγραψε, χωριστά για κάθε οικισμό αριθμώντας τα από το 1 ως τον αριθμό 96 και φέρει ημερομηνία 10-12-1941. Δεν έχουμε τα πρωτότυπα κείμενα των δασκάλων. Σήμερα παρουσιάζουμε την έκθεση που αφορά τον οικισμό Τουρνίκι.

 

«Ανατολικώς του χωρίου και εις δύο ωρών απ’ αυτού απόστασιν υπάρχει η μονή του Αγίου Νικάνορος, χρονολογουμένη από του έτους 1419 με πολλά αρχαία κειμήλια και ευαγγέλια χειρόγραφα εκ παπύρου,

Εντός του ναού υπάρχει εντειχισμένη αρχαία πλάξ με την επιγραφήν.

Προς την αυτήν μετά της μονής Αγίου Νικάνορος κατεύθυνσιν εκ του χωρίου και εις απόστασιν δυο χιλιομέτρων απ’ αυτού υπάρχει άλλη παλιά μονή «Κοίμησις της Θεοτόκου» η οποία, λέγεται, ότι είναι παλαιοτέρα της Μονής του Αγίου Νικάνορος,, και παρουσιάζει το εξής περίεργον. Η εκκλησία του εσωτερικού της μονής είναι διπλή, δηλαδή επί συνήθους εκκλησίας υπάρχει ετέρα εκτισμένη και έχομεν εξωτερικώς το θέαμα μίας εκκλησίας με δύο αγία βήματα, το εν επί του άλλου και εσωτερικώς δύο ορόφους.

Η παράδοσις δίδει την εξήγησιν εις την περίεργον αυτήν εκκλησίαν, ότι εκ της κάτω και πριν βεβαίως κτισθή η επάνω, διήλθε και ελειτούργησε κάποιος πάπας, ίσως της Ρώμης, και φυσικά εβεβήλωσεν αυτήν.

Ένεκα της αιτίας αυτής κατηργήθη η κάτω και εκτίσθη επ’ αυτής ετέρα εις την οποίαν λειτουργούν μέχρι σήμερον.

Βορειοανατολικώς του χωρίου υπάρχουν υπολείμματα χωρίου, φέροντος το όνομα «Παλαιοτούρκο», εξ ενός Παλαιοτούρκου, όστις εγκατεστάθη εις αυτό και απέβη αιτία καταστροφής του χωρίου. Απεκαλείτο από τους κατοίκους παλιότουρκος, καθ’ υπαγόρευσιν των κατ ’αυτού αισθημάτων των, φυλετικού μίσους.

Εκ του χωρίου Παλαιοτούρκου, προέρχονται οι σημερινοί κάτοικοι του χωρίου Τουρνικίου.

Εκ της όλης γενικώς ερεύνης εις το ανωτέρω χωρίον ουδέν διαφωτισικόν στοιχείον προέκυψ , περί της υπάρξεως σχολείου, κατά τας παλαιοτέρας εποχάς.

Κατά την εποχήν της τουρκοκρατίας η παράδοσις, ήτς συμπίπτει και με την ιστορίαν, αναφέρει, ότι η εκπαίδευσις συνετελείτο εις τας εκκλησίας υπό των ιερέων. Άλλωστε και τα σχολεία του απωτέρου παρελθόντος, εάν υπήρχον, δεν ήτο δυνατόν να διασωθούν εκ της καταστροφής υπό των Τούρκων, οίτινες κατέσβυνον και σπίθαν ακόμη εθνικού φωτός δια τους έλληνας. Συνεπώς δεν πρέπει να θεωρήται παράδοξος η έλλειψις στοιχείων από τόπους, ανέκαθεν, ελληνικούς, μαρτυρούντας την ύπαρξιν ελληνικών στοιχείων δια το εγγύτερον και απώτερον παρελθόν.

Επίσης εις το χωρίον τούτο ουδέν ανευρέθη στοιχείον δεικνύον εγκατάστασιν ή διέλευσιν, έστω, και ενός Βουλγάρου.

Οι κάτοικοι αυτού ήσαν γνήσιοι έλληνες και ωμίλουν πάντοτε την ελληνικήν γλώσσαν».