ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ 7-11-2010

 

50. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ  ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ  7-11-2010

 

Στις περιφερειακές εκλογές την Α΄ Κυριακή οι 6 συνδυασμοί που πήραν μέρος στην περιφερειακή ενότητα Γρεβενών έλαβαν: Παπαϊορδανίδης Ιωάννης  (11999 -44,22%), Δακής Γεώργιος (11169 - 41,16%), Τσάκωνας Αντώνιος (2516 - 9,27%), Κωνσταντινίδης Σπυρίδων (561 - 2,07%), Αλτίνης Παύλος (463 - 1,71%), Κύρινας Αντώνιος  (463 - 1,71%).

Τη δεύτερη Κυριακή εξελέγη περιφερειάρχης ο κ. Γεώργιος Δακής. Έλαβε στα Γρεβενά (9109 - 48,81%), Καστοριάς (14560 - 58,19%), Κοζάνη (39653 - 49,72%), Φλώρινα (15984 - 53,94%) Γενικό ποσοστό: 51,89%

Ο κ. Ιωάννης Παπαϊορδανίδης έλαβε στα Γρεβενά  (9544 - 51,19%), Καστοριά (10461 - 41,81%), Κοζάνη (40011 - 50,28%),Φλώρινα (13649 - 46,06%). Γενικό ποσοστό: 48,11%

 

 

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΚΗ- ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΓΡΕΒΕΝΩΝ

 

Εκλέγονται: Δασταμάνης Γεώργιος αντιπεριφερειάρχης Γρεβενών, Γιάτσιος Ιωάννης του Νικολάου 2136, Αδάμος Ματθαίος του Ευθυμίου 1805, Τσακνάκη Μαρία του Ευθυμίου 1705, Χάτσιος Ιωάννης  1676.  Συμμετείχαν και οι: Σδράλης Αθανάσιος του Αναστασίου, Μεντεντζόγλου Ελένη του Στυλιανού, Φαρμάκης Γρηγόριος του Χρήστου, Χατζηζήσης Λάμπρος του Ιωάννη, Γκαραβέλα –Χατζηζήση Ευανθία του Ιωάννη, Γιαγκόζογλου Θεοφάνης του Ευθυμίου, Φειδίας Γεώργιος του Μιχαήλ.

 

Συνδυασμός “ΑΡΧΗ ΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ” του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΪΟΡΔΑΝΙΔΗ

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΓΡΕΒΕΝΩΝ

Εκλέγονται: Ψευτογκάς Δημήτριος υποψ. αντιπεριφερειάρχης,  Κουρέλας Σωκράτης του Χρίστου (2971), Παπαδόπουλος Ιωάννης του Κωνσταντίνου (2970). Συμμετείχαν: Καραϊορδανίδης Ιορδάνης  (Τζόρνταν) του Σπυρίδωνα, Τέγος Βασίλειος του Γεωργίου, Τσιάτας Νικόλαος του Ανδρέα, Ζαγκανίκας Συμεών του Κωνσταντίνου, Κοντογιάννη Αρετή του Δημητρίου, Κοκκινάκης Μιχαήλ του Γεωργίου, Παλάντζας Λάμπρος του Αλεξάνδρου, Παπαδοπούλου Ραχήλ (Ελίνα) του Νικολάου, Αναγνώστου Ευτυχία (Έφη) του Χαριλάου.

 

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΟΖΑΝΗΣ

Εκλέγονται από το συνδυασμό του κ. Γ.Δακή οι: Σόκουτης Ιωάννης αντιπεριφερειάρχης, Πλακέντας  Παναγιώτης 5811 πρόεδρος του Περιφερειακό Συμβουλίου, Σβώλης Γεώργιος 5492, Νίκου Αντώνιος 5477, Μαργαρίτης Γεώργιος 5288, Τσανακτσίδης Γεώργιος 5166, Στεφανίδης Ιωάννης 4666, Αποστολίδου Κυριακή 4533, Γκερεχτές Λάζαρος 4190, Κοσματόπουλος Αθανάσιος, 4032, Τσότσος Παύλος 3825, Τοπαλίδης Στέφανος 3806, Πάτρας Βασίλειος 3587 αντιπρόεδρος της Οικονομικής Επιτροπής, Μιχαηλίδης Κυριάκος 3374, Μητροπούλου Κωνσταντίνα 3130, Παπαδόπουλος Γεώργιος 3060, Πουγαρίδης Αντώνιος 3022

 

Οι θεματικοί Αντιπεριφερειάρχες Δυτικής Μακεδονίας.

Στη θεματική ενότητα Προγραμματισμού και Ανάπτυξης ορίζεται ο Περιφερειακός Σύμβουλος Ιωάννης Αντωνιάδης, δάσκαλος.
Στη θεματική ενότητα Κοινωνικής Συνοχής ορίζεται ο Περιφερειακός Σύμβουλος Αθανάσιος Κοσματόπουλος, χειρούργος ιατρός από Καλλονή Γρεβενών.
Στη θεματική ενότητα Αγροτικής Οικονομίας και Φυσικού Περιβάλλοντος ορίζεται ο Περιφερειακός Σύμβουλος Πασχάλης Χαρούμενος, από Καστοριά γεωργοκτηνοτρόφος.

ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΜΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

 

 

51. ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΜΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

 

Γράφει ο Παναγιώτης Λ. Βήτας

 

Ο λαός μας τραγούδησε τις πίκρες, τις χαρές, την αγάπη, τον ξενιτεμό, τον πόθο για την ελευθερία. Είναι τραγούδια που έφτασαν προφορικά ως τις μέρες μας. Ένα τέτοιο τραγούδι μου το είπε ο παππούς μου ο Νίκος.

 

Έβγα μανάβι και χούιαζε στο πέρα παραθύρι.

Όσα παιδιά είναι ανύπαντρα φέτος μην παντρευτούνε.

Φέτος θα γίνει πόλεμος, θα γίνει ανταρσία

Θα κλάψουν μάνες για παιδιά γυναίκες για τους άντρες

Θα κλάψει και μια νιόνυμφη τρεις μέρες παντρεμένη.

Τα άρματά μου κοίταξα του ντουφεκιού μου λέω

Ντουφέκι μου περήφανο σπαθί καμαρωμένο

Πολλές φορές με γλίτωσες από του εχθρού τα χέρια

 κι ακόμα ετούτη τη φορά και θα σε κάνω από φλουρί

κι από μαργαριτάρι.

 

 

 

 

 

 

Ακτήμονες Δαφνερού Κοζάνης

 

52. ΑΚΤΗΜΟΝΕΣ ΔΑΦΝΕΡΟΥ

 

 

Ο Α.Α καλλιεργητών Συνεταιρισμού Δαφνερού στις 20-4-1936 με έγγραφο-ένσταση προς το Νομάρχη Κοζάνης αναφέρει: Η κοινότης Παλαιοκάστρου μας επιβάλλει δικαίωμα βοσκής μικρών και μεγάλων ζώων. Παρακαλούμε όπως διατάξετε και απορρίψετε αυτή διότι οι βοσκήσιμες εκτάσεις είναι χωριστοί από την κοινότητα Παλαιοκάστρου και συνεπώς πρέπει να επιβληθεί φορολογικός κατάλογος δικαιώματος βοσκής από τον πρόεδρο του Συνεταιρισμού Αποκαταστάσεως Ακτημόνων Καλλιεργητών Δαφνερού, διότι πρό ετών όλες τις εισπράξεις τις οποίες λάμβανε από το συνεταιρισμό μας δεν εδόθη ούτε οβολός ούτε κανένα έργο ετελέσθη παρά της κοινότητος Παλαιοκάστρου εις το Συνεταιρισμό του Δαφνερού. Παρακαλούμε όπως ενεργήσητε τα δέοντα και υποβληθεί δικαίωμα βοσκής παρά του προέδρου Α.Α Καλλιεργητών Δαφνερού.

Υπογράφεται από τον πρόεδρο Α.Α Καλλιεργητών Δαφνερού Νικόλαο Καλιαμπάκα και από τους κατοίκους. Παναγιώτης Κοκόγιας, Βασίλειος Μπαράντης, Γεώργιος Τζήκας, Δημήτριος Πράχος, Δημήτριος Κοκόγιας, Σαράντης Ντέμκας, Σιώμος Δημήτριος, Γεώργιος Σιώμος, Ευθύμιος Πούλιος, Ιωάννης Ν.Τζήκας, Ιω. Ρέπας, Γεώργιος Πούλιος…, Δημήτριος Περδήκης, Χρίστος Καλιαμπάκας, Παναγιώτης Γατώς, Αναστάσιος Ντέμκας, Στέργιος Σίμος, Κώστας Τζιαρτζιάνης, Γεώργιος Φωτιάδης, Ηλίας Κοκόγιας. (Η ονοματολογία των επιθέτων σύμφωνα με τις υπογραφές)

 

 

Σισάνι Κοζάνης

 

53. ΣΙΣΑΝΙ Κοζάνης

Γράφει η Ναθαηλίδου Αναστασία. Τάξη Δ΄ του 17^ου Δημοτικού Σχολείου Κοζάνης
            Το χωριό Σισάνιον ή Σισάνι ή Σιάνι είναι ένα μικρό μα τόσο ιστορικό χωριό της επαρχίας Βοΐου του Ν. Κοζάνης.
            Το Σισάνι πρέπει να γνώρισε μεγάλη ακμή την εποχή των Κομνηνών και γνώρισε ημέρες δόξας τις αρχές του 15ου αιώνα μ. Χ.
            Πιστεύεται ότι από τους πρόποδες του δοξασμένου «Μουρικίου» μέχρι τη θέση του σημερινού Μοναστηριού, της Παναγίας απλώνονταν τα παλιά χρόνια η πόλη Σισανούπολη, το σημερινό Σισάνι.

Το όνομά της δόθηκε από τους Ρωμαίους το 146-147 μ.Χ., προς τιμή Ρωμαίου στρατηγού ( SISANIOS). Δεν αποκλείεται όμως η ετυμολογία της λέξης να έχει και άλλη ξενική ρίζα. Αλλά και ο ποταμός Μύριχος, που διασχίζει την κοιλάδα του χωριού πηγάζει από τις οροσειρές Κεραμίδα, Μουρίκι και Σινιάτσικο (Άσκιον) και χύνεται στον Αλιάκμονα, παλιότερα λεγόταν Σισάνης.

 Το ότι το χωριό Σισάνιον ήταν σπουδαία πόλη προκύπτει και από το γεγονός ότι μετά από τη διάδοση του χριστιανισμού και την οργάνωση των τοπικών εκκλησιών το Σισάνι έγινε έδρα επισκόπου, που προήχθη σύντομα σε Μητροπολίτη του οποίου η φήμη διαρκεί ακόμη, αν και μετά την καταστροφή της πόλης η Μητρόπολη μεταφέρθηκε στην κωμόπολη της Σιάτιστας που ήκμαζε τότε. Έτσι σήμερα ο τίτλος της Μητρόπολης φέρει τον τίτλο «Σισανίου και Σιατίστης».

Η επισκοπή Σισανίου ήταν σημαντικό θρησκευτικό κέντρο και διέθετε πολυτελή σταυρόσχημο ναό με τρούλο μεγέθους 36Χ23 μέτρα που εντάσσεται στους μεγάλους επισκοπικούς ναούς της Μακεδονίας του 11ου αιώνα.

Δίπλα στα ερείπια του ναού βρίσκεται ακόμη και σήμερα η Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου, κτισμένη το 1662, οπότε και αγιογραφήθηκε με ιδιαίτερα ωραίες και ωραίες αγιογραφίες. Οι τέσσερις μαρμάρινες κολόνες που στηρίζουν την Αγία Τράπεζα είναι όλες διαφορετικές μεταξύ τους.

Σήμερα το Σισάνι είναι ένα καταπράσινο χωριό, βρίσκεται σε πολύ ωραία τοποθεσία και απέχει από την Κοζάνη 55 χιλιόμετρα. Έχει γύρω στους 170 μόνιμους κατοίκους οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Είναι γνωστό για τα πολύ νόστιμα φασόλια του. Σημαντική εκδήλωση του χωριού αποτελεί η «Γιορτή φασολιού» που πραγματοποιείται κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου. Εκείνη την ημέρα πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται στην καταπράσινη τοποθεσία «Μεριά», για να απολαύσει την παραδοσιακή φασολάδα.   

                        Πότε ακριβώς έγινε η καταστροφή της Σισανούπολης παραμένει τελείως άγνωστο.

ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ –ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΕΒΕΝΩΝ (1877-1911)

 

 

54. ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ –ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΕΒΕΝΩΝ (1877-1911)

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΜΠΟΥΡΙΝΟΣ ΤΕΥΧΟΣ 3ο 

Γράφει ο Βασίλης Αποστόλου

Γεννήθηκε στη Μικρά Ασία, στο χωριό Πέρματα του Ικονίου. Κατάγεται από πολυμελή οικογένεια, εννιά αδέρφια.  Φοίτησε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και στη θεολογική σχολή Χάλκης. Ιερουργεί στη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης ως πρωτοσύγκελος, παράλληλα προσφέρει τις υπηρεσίες του ως μέλος του Μακεδονικού Αγώνα.

            Τον Οκτώβριο του 1906 χειροτονείται Επίσκοπος Πέτρας  της περιφέρειας Μοναστηρίου. Στις 16 Μαρτίου 1910 εκλέγεται Μητροπολίτης Γρεβενών. Πρώτο μέλημά του η τόνωση του εθνικού φρονήματος με επισκέψεις στους οικισμούς των Γρεβενών, προτρέποντάς τους να μην πληρώνουν φόρους, να μην παραδίδουν τα  όπλα. Αλληλογραφούσε με το φίλο του  Ιωακείμ Αποστολίδη διάκονο των Πατριαρχείων και μετέπειτα Μητροπολίτη Κοζάνης. Σε μια περιοδεία του στα Βέντζια συλλαμβάνεται στο Παλαιοχώρι και οδηγείται στα Γρεβενά.    

Οι Τούρκοι ενοχλούνται και ζητούν τη διακοπή των περιοδειών του. Ο Αιμιλιανός δεν πειθαρχεί  Την 1^η Οκτωβρίου 1911, ιερουργεί στο χωριό Σνίχοβο (Δεσπότης). Το απόγευμα με τη συνοδεία του, το διάκο Δημήτριο Αναγνώστου από Λιμπίνοβο (Διάκος) και τον αγωγιάτη, ξεκινά για τους γειτονικούς Γκριντάδες (Αιμιλιανός). Δεν έφτασε ποτέ.  Σε μια χαράδρα οι εχθροί τον συλλαμβάνουν και τον βασανίζουν. Σφάζεται με τον πιο άγριο τρόπο. Το ίδιο και ο διάκος. Ο αγωγιάτης Αθανάσιος Φασούλας  για να μην ομολογήσει πυροβολείται.

Το κατακρεουργημένο σώμα βρίσκεται στις 6 Οκτωβρίου. Οι σοροί του Μητροπολίτη και Διάκου μεταφέρονται στα Γρεβενά και μέσα σε ατμόσφαιρα θρήνου γίνεται η κηδεία στις 11 Οκτωβρίου.

Με πρωτοβουλία του Μητροπολίτη  και δημάρχου Γρεβενών το 1915 πραγματοποιήθηκε έρανος και στήθηκε  στην πλατεία της πόλης η προτομή του.

Στον τόπο της δολοφονίας ο Μητροπολίτης Γρεβενών Φίλιππος έστησε καλλιμάρμαρο κενοτάφιο του οποίου τα αποκαλυπτήρια πραγματοποιήθηκαν στις 18 Ιουλίου 1954. Με χρήματα που έστειλε από την Αμερική  η αδελφή του Αιμιλιανού Δόμνα Λαζαρίδου-Αυγερινού ανεγέρθη ναός στη μνήμη του Αγίου Αιμιλιανού, του οποίου τα εγκαίνια έγιναν στις 18 Ιουλίου 1957.

            Η κυβέρνηση κατέταξε με νόμο του 1935 το Μητροπολίτη Αιμιλιανό στο Μητρώο Μακεδονομάχων ως πράκτορα Α΄τάξεως.

            Ο Σύλλογος Γρεβενιωτών Κοζάνης ιδρυθείς το 1979 φέρει την επωνυμία “Αιμιλιανός”

O Αιμιλιανός ήταν προικισμένος με τις αρετές της μετριοφροσύνης, πραότητας, της φιλομάθειας, της εργατικότητας, της ταπεινότητας. Ανήγειρε και διατήρησε διδακτήρια. Υπερασπίσθηκε τη λειτουργία και διατήρηση των ιερών ναών, των μοναστηριών Βουνάσα, Οσίου Νικάνορος. Αγωνίσθηκε για την αφύπνιση και ανάσταση του υπόδουλου ποιμνίου του.